بر...

دوست داشتن حس خوبیست

نهایت خوبیست.....رجعتی باید!!

رجعتي از تن به دل، از دل به اسمان... جايي كه بزم شاعرانه را مي طلبد...

جايي ميان صده ي پنج و شش هجري شايد...

ميان عشيره اي كه با قلم مانوس بوده اند...

جايي كه پذيراي دنياي شاعرانه ي ما باشد...

راستي برای تو از لحظه های خوش عشق بازی انگشتانم با کلمات گفته بودم؟؟؟ از حریم مهربان کلمات،كه زندگي را به طرز شگفت اوري قابل تحمل مي كند؟؟؟...

زیر بار انبوه ناگفتني ها فصل را نو مي كنم، از تو چه پنهان خيال مي كردم

زمستانی طولانی و سخت در پیش خواهم داشت. ..

سخت نبود! مي گذرد، آرام و صبور... روزگار مي گذرد...زخم ها را گرماي خانه مرهم است و حرف ها را نوشتن...

اینجا زنی است كه طعم گس بهارنارنج چاي ها را از یاد نخواهد برد...

همچنان كه

فهم عجیب حروف... و حرفهای عجیب ناگفتني را...

راستي! بهار دارد مي رسد...بهانه كن، بيا...رجعتي بايد از تو تا دل ...

نو كن جامه ي زندگي را به امدنت...

.